من از تو قول گرفتم که بی بهانه بمانی

در امتداد دلم سبز وعاشقانه  بمانی

تو قول دادی ازاول که هیچ وقت نمیری

وبی حضور من از زندگی سراغ نگیری

من آنچه شرط وفا بود با تو گفتم ازاول

به خاطر تو در اقلیم درد خفتم ازاول

چگونه خون تو از درد من به جوش نیامد ؟

هزار بار صدایت زدم- به گوش نیامد؟

چگونه بی تو فرو ریختم شکستم و دیدی؟

چگونه اینهمه از عشق گفتم و نشنیدی؟

خبر رسیده که گفتی صدای پای تو باشم

تو می روی و قرار است خونبهای تو باشم

خبر رسیده که وصیت به ختم قائله کردی

خبر رسیده که از بی قراریم گله کردی

تقاص سخت کدامین گناه کردن من بود؟

کدام دوست به جرمی نکرده دشمن من بود

چقدر فرصت سبز بهار بودو نخواندیم

چقدرابطه برقرار بودو نخواندیم

چقدر حوصله کردیم و باز فاصله افتاد

چقد فاصله در حل این معامله افتاد!!!!!!